Evlilik Birliğinin Temelden Sarsılması
Evlilik birliğinin temelden sarsılması, TMK m. 166’nın ilk fıkrasında düzenlenen ve yaygın olarak başvurulan bir boşanma sebebidir. Bu durumda, evlilik birliğinin çekilmez hale geldiği iddiasında bulunan eş, bu sarsılmaya neden olan olayları ispat etmekle yükümlüdür.
Evlilik birliğini sarsıcı durumlar arasında sadakat ve güven yükümlülüğünün ihlali, aile içi şiddet, hakaret, küçük düşürücü davranışlar ve eşlerin birbirine karşı saygısız veya ilgisiz tavırları yer alır. Örneğin, bir eşin sürekli hakaret etmesi, karşı tarafa fiziksel veya psikolojik şiddet uygulaması veya güveni sarsıcı davranışlarda bulunması evlilik birliğini temelden sarsıcı nitelikte kabul edilir.
Bu tür davalarda davacı, evliliğin sürdürülmesinin kendisi için artık beklenemeyeceğini somut olaylarla ispatlamak durumundadır. Ancak davacı bu durumları ispat etmiş olsa bile, hakim evlilik birliğinin temelden sarsılıp sarsılmadığını ve ortak hayatın sürdürülemez hale gelip gelmediğini değerlendirerek boşanma talebini reddetme yetkisine sahiptir.
Bu durumda, davacı açısından evlilik birliğinin devam etmesinin olanaksız olduğu objektif bir değerlendirmeyle ortaya konmalıdır. Hakim, her iki tarafın olaylara ilişkin beyanlarını dinleyip, tanık ifadelerini ve sunulan delilleri değerlendirerek kararını vermektedir.